Wat zijn neurotransmitters?

Je lichaam bestaat uit miljarden cellen. Daaronder bevinden zich ook zenuwcellen. Zenuwcellen hebben een ontzettend belangrijke functie in je lichaam. Ze zorgen er namelijk voor dat de verschillende delen van je lichaam met elkaar kunnen communiceren. Ze sturen bijvoorbeeld allerlei prikkels vanuit je zintuigen naar je hersenen en brengen vanuit de hersenen juist weer boodschappen over naar bijvoorbeeld je spieren om die in beweging te zetten. Die communicatie tussen de zenuwcellen verloopt via elektrische activiteit. Alle cellen hebben een kleine elektrische lading, waardoor ze in staat zijn om signalen of ‘impulsen’ te verzenden. Onder invloed van deze impulsen komen er stoffen vrij, de neurotransmitters. Deze neurotransmitters geven de boodschap vervolgens weer door aan andere zenuwcellen en zo ontstaat een kettingreactie.

Wanneer is een stof een neurotransmitter?

Zenuwcellen bestaan uit meerdere stoffen en niet elke stof fungeert als een neurotransmitter. Daarvoor moet een stofje aan vier voorwaarden voldoen. Ten eerste moet de stof in een zenuwcel zijn aangemaakt. Ten tweede moet het in voldoende mate in een zenuwcel aanwezig zijn om een reactie op te kunnen wekken. In de derde plaats moet deze stof ook als hij van buitenaf, dus kunstmatig wordt toegediend hetzelfde effect hebben als de oorspronkelijke, lichaamseigen stof. En in de laatste plaats moet er in je hersenen een mechanisme zijn dat de neurotransmitterstof weer af kan breken.

Vier soorten neurotransmitters

Je kunt neurotransmitters verdelen in vier soorten, namelijk aminozuren, peptiden, monoaminen en een categorie ‘overige’. Histamine behoort tot de groep van de monoaminen, net als onder andere dopamine, een stof die prikkels aan de hersenen geeft, die ervoor zorgt dat je een fijne ervaring nog een keer wilt beleven en serotonine, dat onder meer je slaap en honger en dorstgevoel regelt. Van serotonine is ook bekend dat het je stemming kan reguleren, waardoor het vaak in verband wordt gebracht met depressies.

Hoe werken neurotransmitters?

In je hersenen bevinden zich ongeveer 10 miljard zenuwcellen of neuronen. De onderlinge communicatie tussen deze cellen verloopt via een ingewikkeld proces. Het begint met het versturen van een elektrische prikkel door een zenuwcel naar een andere zenuwcel. Als deze prikkel bij het uiteinde van de zenuwcel aankomt, wekt het daar een aantal reacties op. In het uiteinde van de zenuwcel liggen namelijk een soort blaasjes met daarin de neurotransmitters. Als gevolg van de elektrische prikkel versmelten deze blaasjes met de buitenwand van de zenuwcel. Vervolgens komen ze in een soort kier tussen twee zenuwcellen terecht. Zo’n kier wordt ook wel ‘synaps’ genoemd. De blaasjes met neurotransmitters versmelten daarna opnieuw, maar nu met de wand van de volgende zenuwcel. Er wordt opnieuw een elektrische prikkel verstuurd, met als gevolg dat de neurotransmitters worden afgebroken, nu ze hun boodschap hebben doorgegeven.

Histamine als neurotransmitter

Histamine komt vooral voor in je maagdarmstelsel, waar het als neurotransmitter betrokken is bij het doorgeven van impulsen, die invloed hebben op de productie van maagzuur en in de longen, waar het het verwijden van je bloedvaten regelt, zodat die meer witte bloedcellen door kunnen laten. Daarnaast vind je ook in de hersenen vrij grote hoeveelheden histamine. Hier is het vooral betrokken bij het regelen van je slaapprocessen en de productie van zijn tegenpool: adrenaline.